İdealist insanlar halden ümitsizmiş ama geleceğe ait umutlarını kaybetmezlermiş. Yarım asır önce bugünleri görmek değil, hayal bile edemezdik. Uzağa gitmeye gerek yok. 26 yıl öncesinin 28 Şubat döneminde ciyak ciyak feryat figan eden lise ve üniversitelerde umutları ve hayalleri ellerinden alınan genç kızlarımızı hatırlayalım. Bir tarafta “ Haydi kızlar okula” kampanyası açılırken, bir taraftan da okula tesettürlü gelen öğrencilerin okul bahçelerinin demir parmaklıklarına zincirlenen öğrenciler….Nereden nerelere?....
Hatta ben 28 Şubat ve 12 Eylül değil,1969’ lu yıllara giderek bugünkü meslektaşlarıma (İlahiyat mezunu meslektaşlarıma) bir masal anlatacağım. İnanırlar mı bilmem? Ama anlattıklarım masal değil yaşanmış hikayeler. Evet 1969 yılında Yüksek İslam Enstitüsü bugün İlahiyat Fakültesi olarak bilinen okuldan 1969 da mezun olup çiçeği burnunda bir öğretmen olarak tayin olduğum okulda öğretmen değil, hizmetli kadar saygınlığımız yoktu. Selam vermek şöyle dursun “ Günaydın “ kelimesi bile karşılık bulmuyordu. O günlerde Din Bilgisi dersi de seçmeli idi. Din Bilgisini seçen öğrencilerin bu dersleri seçmemeleriiçin programı öğle teneffüsüne koyarlardı. Buna rağmen dersi seçen öğrencilerle öğle teneffüsünde ders yapardık.
Öğretmenler odasında lakırdıların konusu ise rahmetli “ ERBAKAN”dı. Rahmetli Demirel’in merhum Erbakan’la ilgili bir tespiti vardır. “ Erbakan’ı 10 dakika dinleyen gülmekten çatlar, ama 15 dakika dinledikten sonra büyüsünden kurtulamaz..” derdi. Rahmetlinin bu tespitini bizzat yaşayanlardanım.. Ticaret Odaları Başkanlığını kazanmasına rağmen, odanın kapı kilitleri değiştirilerek odaya sokulmayan rahmetli, Konya’ya geldi. 1969 seçimlerinde tuttuğu seçim bürosunda her akşam konuşmalarını şiir gibi dinlerdik. 1969 seçimlerinde 3 Milletvekillik oy alarak meclise girdi. Her kurduğu parti birbiri ardına kapatıldı. Ama katiyetle halkı sokağa çağırmadı. Başta Erbakan soyadından başka hiçbir özelliği olmayan, rahmetli hocamıza omuz atan, hatta haçça gittiği için ( p…nk) diyen insanlarla beraber yol yürüyen başta oğlu dahil, Türk siyasetinde her iki kesim tarafından değeri bilinmeyen bir siyasetçi idi. Rahmetliyi halk nezdinde aşağılamak ve onu küçük düşürmek için attığı temelin beton parçasını söküp meclise getirenler oldu. Ama buna rağmen ülkemizde “ AĞIR SANAYİ HAMLESİNİ” o başlattı. Rahmetlinin sanayi hamlesinin içinde bugün rakipsiz olan SİHA’lar, Aselsan , Tümosan onun bıraktığı gurur verici kuruluşlardır.
Hele 1974 yılında rahmetli Eçevit’le kurduğu hükümette özellikle muhafazakar kesimden çok büyük tepki aldı. İmam- Hatip okulunda 7 yıl okumamıza rağmen Lise mezunu sayılmıyorduk dolayısıyla Üniversiteye giremiyorduk. Ortağı olan hükûmette İmam- Hatip okullarına Üniversite hakkı tanındı. Din Bilgisi dersleri de normal ders programları içine alındı.
Görev yaptığım okulda benden başka , idarecisinden öğretmenine kadar herkes TÖBDERüyesi . okulda tek başımayım. Her zaman olduğu gibi öğretmenler odasında lakırdılar rahmetli ile ilgiliydi. Daha doğrusu rahmetli şahsında dinimiz de tahkir ediliyordu. İzmir ‘de uzun saçlılarla ilgili söylemi söz konusu yapılarak öğretmenin biri: “ Bu adam tam bir ” …..yak” demesin mi? sakince kendisine sen lise mezunusun üniversite sınavlarında nereleri tercih ettin? diye sorduğumda, tercihleri arasında İstanbul Teknik Üniversitesini sayınca “ Bak sayın hocam, Erbakan senin tercih edip kazanamadığın okulu kazanmış, bitirmiş, üstelik de Profesör olmuş.” dediğimde meseleyi anladı ve yüzü kızardı.
Yazımı uzatmayayım okula başka bir yerden müdür geldi. Gelen müdür de onlarla aynı görüşten olmasına rağmen milliyetçilikleri tuttu. Niye dışarıdan geldi gerekçesiyle İdare birer gün ara ile istifa ettiler. Müdür yapayalnız kalınca, yazdığı dilekçeye benim elimi tutarak zorla imza attırdı. Beni Müd. Baş Yard. yaptı. Hiç müracaatım olmamasına rağmen bir gün baktım Kırkağaç Lisesi’ne müdür kararnamem geldi. Kararnameyi alıp Kırkağaç hükümet binasında kaymakam beyin odasına girip kararnamemi Kaymakam beye sunduğumda, kaymakam bey okudukça yüzü kızardı, sonra başını kaldırarak “ Molladan da müdür olunuyor mu?” deyince sanki o hükümet binası tepeme çöktü. Kararnamemi alıp okula gittiğimde müdür yardımcıları . birer gün ara ile istifa ettiler. Aynı geldiğim okuldaki müdür arkadaş gibi yapayalnız kaldım. Altı ay okulu yalnız başıma idare ettim. O günlerde gün gelecek ilçe Milli Eğitim Müdürü, İl Eğitim Müdürü İlahiyat mezunu olacak deseler, rüyada görsek inanmazdık.
Çok şükür rüyalarda görsek inanmayacağımız hayallerimiz gerçek oldu. 2.3. sınıf vatandaştık. Şimdi eşit vatandaş olduk. Emekliliğimden sonra da ayağı eğitim kurumlarından kesilmeyen bir eğitimci olarak sözünü ettiğim makamlarda gurur verici hizmetleriyle takdir ettiğim meslektaşlarıma rastladığım gibi, futbol sahasının çapını bilmeyen meslektaşımızın spor müdürü, İlçede okullarda Din Bilgisi dersine müzik – beden eğitimi öğretmeni girerken, öğretmen evinin müdür ve müdür yardımcısının ilahiyat mezunu olmalarına üzüldüm.Bizim kuşak 80 sene önce “ Hizmet edeceğim ama sistem müsait değil” mazeretine sığınırlarken, bugün bazı meslektaşlarımızın eğitim makamlarını işgal ederken hizmet etme düşüncesi umurlarında değil. Oturdukları koltuğu yükselten değil, koltukşehveti içinde yükseldiklerini sanıyorlar. Koltuktan düşünce de o ilçenin sokaklarında gezemez hale geliyorlar.
1974 Yılında Kırkağaç Hükümet binasında uğradığım Kaymakam travmasından sonra meslek hayatımda kaymakamlardan hep uzak durmaya çalıştım. Ama ne zaman ki iki binli yıllardan sonra seminerlerim dolayısıyla gittiğim ilçelerde ilçe milli eğitim müdürleri randevu alarak kaymakamları da ziyaret etmeye başlamamla yeni tanıdığım mülkiamirlerle zihnimdeki kaymakam profili tarih oldu.Seminerlerim dolayısıyla “ Kişiye Özel Öğrenme Metodu- Okumanın Gücü” eserleriyle tanıdığım Kaymakam Sayın Ahmet Altıntaş, “ Kurum Kültürü” adlı kitabıyla tanıdığım Kaymakam sayın Dr. Bayram Yılmaz, ve tanıdığım diğer kaymakamlardanSayın Eflatun Cem Tortop, Sayın Murat Büyükköse, Sayın Zafer Oktay, Sayın Mustafa Can, Sayın Mehmet Yıldız, Sayın Celalettin Canıtok, Sayın Osman Güven, Sayın Uğur Turan, SayınKemal Kızılkaya, Sayın Abdurrahman Çelebi ve daha ismini sayamadığım nice mülki amirlerimiz. Birbirlerinden değerli, halkın içinde, halkın değerleriyle barışık şahsiyetler olarak tanıdım.
Yaşım 82. 1960 yılından itibaren postuyla , mostralığıyla bütün darbeleri gören biriyim. 1985 Yılında kardeş okul vesilesiyle Almanya İngolstadt’da gezdiğimiz bir hastane sonucu ülkem adına o kadar üzüldüm ki, bizim ülke bu duruma gelemez kanaatine varmıştım. Anadolu köylüsü bir teyzemiz ameliyat olduğu hastanede kar gibi tertemiz çarşafın altında duşu, tuvaleti, TV.si olan odada tek başına . O yıllarda böbrek hastası olan yeğenimi geceleri iki defa Manisa SSK hastanesine götürdüğüm hasta odaları. Her odada altı hasta. Kanlı çarşaflar, tuvaletler göz önüme eldi. Ve kendi ülkem adın komplekse girmiştim. Son yirmi altı yılda devletimiz savunmada, sağlıkta, ulaşımda, sanayide çok mesafeler aldı. Elbette bu gelişmeler gurur verici. Ama bana sorarsanız devletimizin en büyük başarısı mülki amirlerimiz vasıtasıyla devletle halkı barıştırmasıdır. Eski kaymakamların mesaisi hükümet binası ile şehir kulüpleri arasında geçerdi. Ve halka tepeden bakan tavırları vardı. Şimdi ise halkın içinden, halkla beraber, halkının değer yargılarıyla barışık halkın sıkıntılarına ve eğitime duyarlı kaymakam profili hakim.
Geçtiğimiz hafta koltukla değil, oturduğu koltuğu yükselten Kınık İlçe Milli Eğitim müdürü Sayın Ömer Derelioğlu beyefendinin davetiyle Kınık Ortaokulları ile beraberdim. Kendileri sevgi ve saygıya dayalı temsil kabiliyeti ile personeli ve çevresiyle uyumlu ve verimli çalışmalar içinde buldum. İlçe Milli Eğitim Müdürü Sayın Ömer Derelioğlu çevre imkanlarına duyarlı bir eğitimci. Tarıma bağlı sanayinin de geliştiği Kınık’ta, eğitim ile üretim arasında bağın güçlenmesi için meslek okullarını ilçenin tarım ve sanayii ihtiyaçlarına göre planlayarak liyakatli eleman yetiştirme gayretinde çözüm odaklı çalışmalar içerisindeki gayreti son derece takdir edici çalışmalar. Meslek okulları yanında öğrencilerin akademik çalışmalarına da ağırlık veren ve onların iyi bir insan ve iyi bir yurttaş olarak yetişmeleri için gayretini yakinen bildiğim Sayın Ömer Derelioğlu, Erzurum ve Zonguldak gibi ülkemizin muhtelif yerlerinin eğitim kurumlarında öğretmen ve idareci olarak görev yaptıktan sonra 2021 yılında Kınık İlçe Milli Eğitim müdürü olarak atanır. O günden bugüne dek yürütülen yerel projeler, destekleme kursları ( DYK) ve öğretmen buluşmalarıyla Kınık eğitiminde akademik yükseliş trendi görülmüştür.
Her gittiğim ilçede adet olduğu veçhiyle seminer sonu Sayın müdürümüzle birlikte İlçe Kaymakamı Sayın Onur Alimoğlu beyefendiyi ziyaret ettik. Soyadı ile müsemma babadan-atadan eğitimli bir ailenin evladı. Sayın Kaymakamımızla ziyaretimiz esnasında eğitim üzerinize keyifli sohbetimiz oldu. Daha önceki görev yaptığı ilçelerde olduğu gibi Kınık’ta da ayağı okullardan eksik olmayan Kaymakam Sayın Alimoğlu’nu oldukça donanımlı buldum. Üniversiteden sonra İstanbul'da İşletme alanında yüksek lisans (lisansüstü) derecesinden sonra 1919/20 yılları arasında University of London bünyesinde İngilizce dil eğitimi alır.
Evli ve bir çocuk babası olan Kaymakam Alimoğlu, yaklaşık 4 yıl boyunca özel sektörde finans ve yönetim alanlarında çalışır. Arkasından Maliye Bakanlığı'nda Gelir Uzmanı Yardımcısı unvanıyla memuriyet görevine başlar 2017 yılında yapılan İçişleri Bakanlığı 106. Dönem Kaymakam adaylığı sınavını kazanarak Manisa Valiliği'nde Kaymakam adayı olarak göreve başlar.
Adaylık sürecinde Foça'da Kaymakam refikliği, Elazığ Kovancılar ve Kayseri Yeşilhisar ilçelerinde Kaymakam vekilliği görevlerini yürüttükten sonra sırasıyla .
Kaymakamlık Görevleri: Isparta / Gelendost Kaymakamlığı, Van / Bahçesaray Kaymakamlığından sonra 2024 – Halen: İzmir / Kınık Kaymakamı olarak atanır.
. Kaymakam Onur Alimoğlu’nun görev yaptığı ilçelerde öncelikle öne çıkan eğitim çalışmalarıyla dikkati çekmektedir. Bir yıl sonrasını düşünüyorsan buğday ek, on yıl sonrasını düşünüyorsan ağaç dik, ama otuz ile elli yıl sonrasını düşünüyorsan insan yetiştir anlayışı ile eğitime yönelik gayretleri her türlü takdirin üzerindedir.
Bahçesaray ve Gelendost’da başlattığı eğitim çalıştayı ile okullara kütüphaneler, hayat boyu öğrenme şenlikleri, pandemi sürecinde eğitime Dijital destek programıyla öğrencilere tablet tedarikiyle en ücra köylerde eğitimin aksatılmadan yürütülmesinin sağlanmasına destek olmuştur. Aynı şekilde Kınık’ta da eğitimi yönelik desteklerinden dolayı İlçe Milli Eğitim Müdürü sayın Ömer Derelioğlu ile okul müdürleri son derece memnuiyetiçindeler. Eğitime yönelik çalımlar yanında halkın içinde halkla beraber ilçenin alt yapı yatırımlarında içme su hatlarının yenilenmesi Organize sanayi yatırımlarının takibi ve teşvikiyle istihdamın artırılmasına yönelik çalışmaları, milli ve dini bayramlarda gazilerle bir araya gelmesi, şehit yakınlarını ziyaret etmesi ile mülki idari sorumluluğunu yerine getirme gayreti, ilçe halkı tarafından takdirle karşılanmakta
36 Yıllık meslek hayatımın 27 yılı idarecilikle geçti. Ne sayın Ömer Derelioğlu gibi bilinçli Eğitim Müdürleri, ne de Kaymakam Sayın Alimoğlu ,ismini saydığımve sayamadığım diğer mülki amirler gibi eğitime duyarlı kaymakamlarla çalışma imkanım oldu.. Çalışmalarıma destek olacak yerde hep köstek oldular. İnanır mınız, şu anda görev yapan meslektaşlarıma imreniyorum. Daha Erasmus’un esması okunmadığı yıllarda Almanya İngolstadt Lisesi ile kurduğumuz kardeş okul projesi dahilinde hibe olarak Manisa Lisesi’ni komple fızik ve biyoloji ders araç ve gereçleri, Manisa METEM’e temrinlik 4 adet çıplak motor, Manisa ile İngolstadt belediyelerini kardeş yaparak Manisa belediyesine 0 Audi makam arabası kazandırmamıza rağmen, zamanın il milli eğitim müdürü bu hizmetlerimi desteklemek yerine, engellemek için yaptıkları aklıma gelince Kınık İlçe Milli Eğitim Müdürü Sayın Derelioğlu ile Sayın Alimoğlu gibi bürokratları tanıdıkça Ziya Osman Saba’nın şu şiiri aklıma geliyor.
Zamansız geldik dünyaya/ zamansız karıştık çolukçocuğa / tüm düşleri zamansız gördük/ Zaman zaman derken zaman geldi/ Dedi ki zaman bitti.. Evet benim için de iki bin yılında zaman geldi fiili hizmet bitti. Meslek hayatımda böyle eğitime duyarlı bürokratlarla çalışamamanın burukluğu içindeyim
Şu anda çalışan kendi meslektaşlarıma söylüyorum. Mazeret üretme dönemi çok gerilerde kaldı. Binlerce değil, yüz binlerce öğretmen içinden misyonunuz dolayısıyla eğitimin koltuklarında oturuyorsunuz. Bugünleri koltuk rehaveti ile ber hava ederseniz, bu dünyada bilmem ama öbür tarafta hesabınız çetin olur. Çünkü Rabbim kullarına verdiği imkanlar nispetinde sorgu sual edecektir.
Mevcut konjonktürün değerini bilerek, hizmet bilinciyle eğitimin koltuğunu işgal eden meslektaşlarıma başarılı hizmetler ifa etmeleri duasıyla…. www,kadirkeskin.net
